Hukuk sistemimizde Barter sistemini düzenleyen özel hukuki bir düzenleme mevcut olmamakla birlikte sistem içinde gerçekleşen tüm işlemler Borçlar Kanunu ile Türk Ticaret Kanunundaki genel hükümlere göre yürütülmektedir. Dolayısıyla Barter işlemlerinin temeli, Borçlar Kanunu'nda düzenlenen sözleşmelere dayanmaktadır.
Bilindiği üzere, Borçlar Kanunu'nun 1. maddesine göre sözleşme, iki tarafın karşılıklı ve birbirine uygun olarak rızalarını beyan etmeleri ile tamamlanmakta olup buna uygun olarak Barter organizatörü ile üyeler arasında yine borçlar kanunun 163'üncü maddesine göre düzenlenen üyelik sözleşmeleri de, Barter işlemlerinin temel esasını oluşturmaktadır.
Barter üyelik sözleşmeleri, içeriği Barter organizatörü tarafından önceden belirlenmiş ve tek taraflı tayin edilmiş sözleşmelerdir. Barter sisteminde yapılan üyelik sözleşmelerinde birden fazla sözleşmenin iç içe geçtiği karma bir yapı mevcut olup içerik itibariyle;
* Neler ?
• Vekaleti içermesi dolayısıyla vekalet sözleşmesini,
• Barter sisteminden olan alacağın barter organizatörü tarafından garanti edilmesi sebebiyle kefalet sözleşmesini,
• Barter sistemi üyelerinin alacaklarını belli bir sürenin sonunda (9-12 ay) sistemden mal veya hizmet olarak alamadıkları durumda, alacaklarını sisteme devrini öngören alacağın temlikini,
• Barter üyelerinin alacak ve borçlarının karşılıklı olarak birbirinden mahsubuna imkan vermesi sebebiyle bir cari hesap sözleşmesini içermektedir.
• Barter sisteminde alacak ve borç tutarları Türk Ticaret Kanunu'nun 87. maddesinde belirtilen cari hesap sözleşmesine göre tutulmaktadır.
Barter şirketlerinin görevleri, Türk Ticaret Kanunu'nun 100. maddesinde belirtilen tellallık müessesesine benzemektedir.
Barter şirketinin yaptığı işlem Borçlar Kanunu'nun 162 ve izleyen maddelerinde belirtilen alacağın temliki kapsamında değerlendirilebilir.
Barter şirketi, satıcı firmanın alacağını borçlu firmadan barter sistemi ile tahsil ederken, Borçlar Kanununda belirtilen temsil yetkisini kullanmaktadır.
